Zachwyca mnie oryginalność  procesu tworzenia prac techniką batiku, shibori, malowania jedwabiu, ecoprintu, szkliwienia, która polega na tym, że w procesie tworzenia istnieje zawsze element zaskoczenia i niespodzianki. Mam możliwości przewidywania, kierowania procesami, ale natura rządzi się swoimi, pięknymi prawami.

BATIK to indonezyjska technika zdobienia tkanin. Najczęściej zdobione były tkaniny bawełniane i jedwabne. Wzory uzyskuje się przez pokrywanie tkaniny gorącym woskiem. Używa się do tego pędzla, patyczka, szpatułki i tjantingu (przyrządu do malowania na tkaninach). Następnie tkaninę zanurza się w zimnej kąpieli barwiącej. Miejsca pokryte woskiem pozostają niezabarwione. Po wysuszeniu można nałożyć kolejną woskową fazę wzoru i ponownie barwić w ciemniejszym barwniku. Czynność tę powtarza się wielokrotnie. Po wykonaniu projektowanego wzoru tkaninę prasuje się przez biały papier. Batik to technika wykonywana przez pokolenia, najbardziej popularna w Indonezji, Malezji i innych krajach Azji.

W roku 2009 indonezyjski batik został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO

SHIBORI – technika, którą stosowano od wieków na Bliskim Wschodzie i na subkontynencie indyjskim, gdzie znana jest pod innymi nazwami: plangi ( Malezja), bandhani (Indie) i tritik (Indonezja). Słowo shiboru oznacza „wyciśnij, naciśnij” i opisuje istotę posługiwania się tą techniką, w której tkaninę do barwienia przygotowujemy w różny sposób, poprzez: składanie, zagniecenia, szycie, plecenie, czy skręcanie i wiązanie materiału. Praca z tkaniną, jej misterne układanie, zszywanie, czy składanie przypomina trochę japońską sztukę składania papieru-origami, czy opakowywania przedmiotów tkaninami, czyli furoshiki.

Do tworzenia wzorów możemy użyć małych przedmiotów takich jak kamyki, drewniane, czy szklane kulki, orzechy, patyki. Wszystkie te elementy izolują części tkaniny przed penetracją barwnika i w ten sposób powstają niepowtarzalne wzory. Jedne są bardziej zorganizowane i geometryczne, inne cechuje malarska swoboda.

MALOWANIE JEDWABIU I JEGO WYJĄTKOWOŚĆ

Technika ta może kojarzyć się z malowaniem akwarelą, jednak na jedwabiu farba rozlewa się w zupełnie inny sposób. Ze względu na możliwość stosowania gutty, malowany jedwab może przypominać witraż. Gutta kojarzy się z elementami łączenia szkła,  powoduje, że fragmenty obrazu mogą być oddzielone. Farba do jedwabiu rozpływa się bardzo szybko tak, że bez odgraniczenia trudno nad nią zapanować. 

Naturalny jedwab to jedyne włókno, z którego można wytworzyć różne materiały – i zwiewny habotai, i gruby żakard, a także wiele innych.

Co sprawia, że jedwabna tkanina jest delikatna i lśniąca, ale jednocześnie mocna i elastyczna? Jedwab jest jednym z najcieńszych włókien naturalnych, a jego budowa jest bardzo specyficzna. Fibroina, stanowiąca podstawę włókna jedwabnego, to substancja białkowa wykazująca niezwykłą wytrzymałość, a jednocześnie elastyczność. Trójkątny przekrój włókien sprawia, że światło załamywane jak w pryzmacie.

Dzięki temu, że jedwabna tkanina jest higroskopijna (wchłania wilgoć), chłodzi podczas upału i grzeje w czasie chłodu.

Ponadto jedwab nie wywołuje alergii.

Ta niezwykła tkanina ma zastosowanie nie tylko w modzie, ale także m.in. w chirurgii czy w instrumentach muzycznych. Kiedyś była używana w spadochronach, a także zdobiła ściany królewskich pałaców.

ECOPRINT

Technika, w której rośliny, liście i kwiaty odbijają swoje kształty, kolory i znaki na tkaninie. Ta technika daje możliwości uzyskania jedynej swego rodzaju kawałka materiału. Roślinny zawinięte w tkaninę są gotowany na parze lub gotowane w celu uwolnienia barwnika znajdującego się wewnątrz rośliny, tworząc odcisk kontaktowy w kształcie użytego liścia lub kwiatu.  Aby dobrze odbijać techniką ecoprint warto zaznajomić się nieco z chemią i botaniką oraz uruchomić szósty zmysł. Praca może być mozolna, ciężka, ale gdy osiągniemy upragnione efekty – prawdziwie satysfakcjonująca.

ARTETERAPIA

Bliskie mojemu sercu jest stwierdzenie; arteterapia – to klucz do przestrzeni pełnej twórczych procesów zwiększających poziom fizycznego, umysłowego i emocjonalnego dobrostanu osób w każdym wieku. Terapia  sztuką. Sztuka nie jest po to by ją rozumieć, ale po to by ją kochać. Podczas spotkań najważniejszy jest proces, który wybudza i rozwija naszą kreatywność. A sztuka nie jest o sztuce, tylko o nas samych.